Nie mam ostatnio zbyt dużo czasu, ale mimo wszystko postaram się co jakiś czas wrzucić jakiś post, choćby nawet krótki. Dziś chciałam się podzielić z Wami zupełnymi podstawami, bez których ani rusz.
Na początek zajmiemy się liczbami:
0 - nolla
1 - yksi
2 - kaksi
3 - kolme
4 - neljä
5 - viisi
6 - kuusi
7 - seitsemän
8 - kahdeksan
9 - yhdeksän
10 - kymmenen
Znacząco różnią się od innych języków, więc niestety, trzeba je sobie wbić do głowy... Ale potem będzie już tylko łatwiej ;)
Kolejnym punktem są osoby występujące w języku fińskim, przez które za jakiś czas będziemy odmieniać czasowniki. Podaję Wam formę oficjalną, natomiast w nawiasie formę potoczną*:
minä (mä) - ja
sinä (sä) - ty
hän (se) - on/ona/ono
me (me) - my
te (te) - wy
he (ne) - oni/one.
Jak widać, pierwsza i druga osoba liczby pojedynczej w mowie potocznej nie różni się od oficjalnej formy.
Warto również zauważyć, że w języku fińskim nie ma rozróżnienia na rodzaj męski, żeński, czy nijaki, tym samym podczas gdy w większości języków trzecia osoba liczby pojedynczej może przybrać dwie różne formy, a czasem nawet trzy (jak w języku polskim), tutaj mamy tylko hän (se).
Wydaje mi się, że forma potoczna jest dość łatwa do nauki, bo zawsze są to dwuliterowe słówka, a mä i sä to pierwsza i ostatnia litera słówek minä i sinä.
*nie wiem do końca, jak to jest z formą potoczną. Fińskiego uczy mnie Finka, która uważa, że w całej Finlandii używa się tej formy potocznej i naprawdę ciężko jest trafić na formę oficjalną, natomiast rozmawiałam z Polką mieszkającą od pewnego czasu w Finlandii, która uważa, że język potoczny bardzo różni się między regionami i nie wszędzie dogadamy się posługując się słówkami, które podałam w nawiasach. Dlatego też podaję obie formy, żeby nie było problemów, ale chyba mimo wszystko bardziej skłaniam się uwierzyć Fince, która jest dla mnie większym autorytetem nie tylko z racji kilkudziesięciu lat spędzonych w Finlandii, ale również wykształcenia jako nauczycielki tego języka.
Tyle na dzisiaj.
Hyvää yötä! (Dobranoc!)
